|
|
| HEAVY JURY DUTY |
 |
Hij is lang een pure theaterman geweest,
maar sinds twee jaar verkent Koen De Graeve met plezier de filmwereld. Dagen zonder Lief (Felix Van Groeningen), Los (Jan Verheyen), Loft (Erik Van Looy), (N)iemand (Patrice Toye) en heel recent De Helaasheid Der Dingen (opnieuw van Felix van Groeningen). Voor zijn rol in deze laatste film werd hij recent nog bekroond als “Beste Acteur”.
Tot twee jaar geleden werkte je vooral als theateracteur. Sta je ondertussen liever op een set dan op een podium?
De Graeve: Die twee zijn niet te vergelijken. Bij theater moet je alles uitvergroten. Je wil de hele zaal erbij betrekken en dan ga je al snel net iets verder, een beetje over the top. Bij film hoef je niks te overdrijven. De camera liegt niet, registreert keihard. Je kan een scène dus heel klein en intiem maken en dat kan prachtige resultaten opleveren.
Ben jij een filmfreak?
De Graeve: Absoluut, de filmmicrobe heeft mij volledig te pakken. Ik kijk niet alleen graag naar films, ik wil ook zoveel mogelijk weten over het proces achter de schermen. Hoe zet je een productie op? Wat komt er technisch allemaal bij kijken? Tijdens de montage van De Helaasheid Der Dingen ben ik een paar keer binnengesprongen om te zien hoe dat in z’n werk gaat. Heel interessant allemaal.
Je let als IKL-Jurylid dus niet enkel op het verhaal?
De Graeve: Ik kijk naar alles: het spel van de acteurs, de regie, cameravoering, geluid, belichting, montage, noem maar op. Het verhaal is natuurlijk belangrijk, maar ook de middelen waarmee het verteld wordt. Ik sta echt te popelen om de films te bespreken met de andere juryleden, ik wil snoepen van hun expertise. En hen overtuigen van mijn favo-rieten, natuurlijk!
|
| |
| |
|
|
Is het formaat van de kortfilm niet beperkend voor een beginnend regisseur?
De Graeve: Als je filmmaken au sérieux neemt en er echt van doordrongen bent, dan bestaat er niet zoiets als een “klein platform”. Dan doe je gewoon je uiterste best om iets moois te maken. Natuurlijk hebben kortfilms hun beperkingen, kan er technisch en productioneel misschien wat minder, maar een goede regisseur met een originele visie kan in alle omstandigheden schitterend werk leveren.
Wat moet de winnaar van IKL 2009 voor jou in huis hebben?
De Graeve: De verbeelding aan de macht, altijd. Er moet fantasie in zitten. Lef. Eigenzinnigheid. Weet je, het allermoeilijkste is om mensen luidop te doen lachen en huilen. Wie daarin slaagt, die krijgt van mij de hoofdprijs!
Ook de Nederlandse producente en scenariste Jane Waltman zetelt dit jaar in de IKL-Jury. Tot voor kort was ze ateliermeester van het scenarioatelier van het VAF, waar ze beginnende scenarioschrijvers begeleidde. Maar sinds een jaar is ze lid van de beoordelingscommissie Korte Fictiefilm. Waltman kent de Vlaamse kortfilm dus van binnen en van buiten.
Wat vindt u het boeiendste aan kortfilms?
Waltman: Wie een kortfilm draait, heeft maar een klein beetje tijd om het publiek bij het nekvel te grijpen. Het is erop of eronder, en dus durven veel filmmakers experimenteren en afwijken van het gewone. Kortfilms zijn meestal heel verrassend en vernieuwend.
Naar welke film bent u als jurylid op zoek?
Waltman: Ik hoop alles bij elkaar te vinden: een origineel verhaal, goed geregisseerd en technisch uitgebalanceerd. Alle puzzelstukjes moeten goed in elkaar passen. Ik wil de stem achter het werk horen en wat die te vertellen heeft: waarom moest deze film er komen, wat voegt hij toe aan wat al bestaat? Waar ik absoluut niet van hou zijn films zonder een eigen ziel. Als ik denk “Heb ik dit niet al een paar keer gezien?”, dan is dat een heel slecht teken. Wat je soms ook ziet is dat een pover verhaal opgesmukt wordt met special effects, die de kwaliteit alleen nog meer naar beneden trekken.
Welke type film zie je het liefst in de prijzen vallen?
Waltman: Ik hou van moedige filmmakers, die eigenwijs vasthouden aan hun eigen ideeën. Geef mij maar een film die veel teweeg brengt en felle voor- en tegenstanders heeft. Ik kijk niet enkel als deskundige, maar ook als filmliefhebber: voel ik me persoonlijk aangesproken? Het allerliefst zou ik een jonge filmmaker willen belonen, iemand waar het talent van afspat!
Ik wil ook zoveel mogelijke jonge regisseurs ontmoeten en hen gepassioneerd horen praten over hun werk. Ik twijfel er niet aan dat ik elke avond geïnspireerd naar huis ga.
(SR) |
|
